İşte büyük ihanetin yalın gerçekleri. Wilson ve House, çok önemli bir şey yaptıklarının farkındaydı. İnsanların niyetlerini tam olarak anlamak imkânsızdır ve bu ikili muhtemelen yaptıklarına inanıyordu. Ancak inanmadıkları şey, temsili hükümetti. Onlar, eylemlerinin ancak o kadar uzun bir süre geçtikten sonra ortaya çıkacağı, seçmenlerin ise bu tahribatı telafi etmek için hiçbir zaman etkili bir adım atamayacağı, denetimsiz bir oligarşinin yönetimi altında bir devlete inanıyorlardı.Tüm bu merkez bankaları, kendi ülkelerinde para basma yetkisine sahiptir. Dolayısıyla, Avrupa'da halk kendi parasının sahibi değildir, burada da öyle. Para, özel kâr amacıyla özel olarak basılmaktadır. Halkın parası üzerinde egemenliği yoktur ve zamanla dış politika gibi diğer önemli siyasi konularda da egemenliği kalmamıştır.Para basma merkezi olan Federal Rezerv Sistemi'nin arkasında, Amerikan halkının muazzam serveti bulunmaktadır. 1913'te faaliyete başladığında, Avrupa'nın yoksul ülkelerinin merkez bankaları için ciddi bir tehdit oluşturdu. Bu büyük serveti temsil ettiği için, 1920'lerde arzu edilenden çok daha fazla altın çekti ve yakında tüm dünyadaki altının bu ülkede birikeceği açıktı. Bu durum, Avrupa'da altın standardını bir şaka haline getirecekti, çünkü orada para ve kredi ihracını destekleyecek altın kalmayacaktı. 1927'de, yabancı merkez bankalarının başkanlarıyla yapılan gizli toplantının ardından, Federal Rezerv'in açıkça ilan ettiği amacı, bu altının büyük bir kısmını Avrupa'ya geri göndermekti ve bunu gerçekleştirmek için kullandığı yöntemler, yani düşük faiz oranı ve devlet tahvillerinin yoğun alımı, muazzam miktarda yeni para yaratarak borsa spekülasyonlarını yoğunlaştırdı ve borsa çöküşünü ve bunun sonucunda ortaya çıkan bunalımı ulusal bir felakete dönüştürdü.