Fatma Bayram, Dunyayi Azaltmanin Mevsimi ile insani, esyanin ve hizin tahakkumunden kurtarip, hayatin hakikatine baska bir nazarla bakmaya cagiriyor. Ramazani, insani dönusturen bir manevi disiplin mevsimi olarak tanimlayan yazar; orucun sundugu o kutlu acligi, iradeyi egiten ve nefsi asli menziline yönelten bir bilinc uyanisi olarak niteliyor.

Gundelik hayatin en siradan duraklari olan yeme, icme, konusma ve tuketme aliskanliklarinin ruhumuzda biraktigi derin izleri takip eden Fatma Bayram, ibadetin ritmini hayatin merkezine tasiyor. Okuru, kendi konforunun sinirlarini sorgulamaya zorlayan sorularla bas basa birakirken; merhamet, nefis, irade feragat ve infak kavramlarini yasanmisligin sahiciligiyle somutlastiriyor. Modernitenin omuzlarimiza yukledigi yorgunluklara karsi azalmanin sifasini öneren bu anlati, kendi ic dunyasinda genislemek isteyen her okur icin bir yol haritasi niteliginde