Beni asil kahreden bu cinayetin aydinlanmamis olmasi degil de, hep alacakaranlikta kalmasi, öyle birak tirilmasi. Kapkaranlik degildi hic. Belki en baslarda... Ama sonra hep bölük pörcük isimler, bilgiler akmaya basladi. Sonra hep akip gittiler, sular gibi, seller gibi önlerine baska isimleri de kata kata aktilar. O suyu bir kaba doldurup da cözümlemesini yapamadik hic. Sanki her bilgi, her belge hatta kanit ve taniklar buharlasip görünmez oldular. Sonra, tahliyeleri, kacirilmalari ve kahramanlastirilmalari izledik. Benim asil paramparca olmamin nedeni, hep bir yerlere, bir isimlere ulasilip da sonra bir duvara carpilmasi. Sanki gercek bir duvara carpmis gibi parca parca oldum ben, inanclarim, umutlarim, saygilarim parcalandi, kirildi, ufalandi.